Ardennen: zes dames op survival


Ik sta achter een dikke boom en de hagel klettert op me neer. Koud heb ik het gelukkig niet; na het lange, steile mountainbike pad staan de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Leuk idee hoor, zo’n dames-survival-uitje in de Belgische Ardennen!? Een weekend waarin we op zoek gaan naar het avontuurlijke in onszelf en grenzen gaan verleggen. Maar dan toch wel met een lekker zonnetje erbij?


Klaar voor de Via Ferrata

Net iets onder Luik, dichtbij Spa, ligt Aywaille. Een leuk stadje waar de ‘Amblève’ vrolijk doorheen stroomt. Omringd door leisteenrotsen en lieflijk lentegroen is Aywaille een uitstekend vertrekpunt voor een actief outdoorweekend met genoeg keuze in mountainbikepaden en Challenge Parcours.


Via Ferrata


Het is begin mei en Weeronline voorspelt hagel, natte sneeuw en 5 graden Celsius. Tsja. Ons survival weekend start bij een oude groeve in de buurt van Aywaille. Na lang getwijfel over outfit (Thermoshirt? Windjack? Dikke trui? Handschoenen?) ontmoeten we onze Via Ferrata instructeur Timo. Hij legt ons uit wat de bedoeling is: “Je klimt via de ijzeren haken de rots op. Je bent gezekerd aan een touw en om de paar meter haak je de zekering opnieuw aan de stalen draad.” Timo wijst naar de steile rotswand en legt de route uit: “Daar is een T-splitsing en verderop gaan we het hoekje om." Heel geruststellend.



"hoewel ik niet eens echt hoog ben, beginnen mijn knieën te knikken"

Ik kijk graag hoe mijn reisgenoten de eerste meters maken. Ik start als een na laatste en merk al snel dat ik het niet fijn vind. Waar zet ik mijn voeten neer en waar moet ik me vasthouden? Al hangend tegen de rots stuntel ik met zekering en kabel. Ik kijk naar beneden en hoewel ik niet eens echt hoog ben, beginnen mijn knieën te knikken. Ik kijk vooruit, mijn reismaatjes zijn al uit zicht. Hoe dan? Ik ben bang. Ik klauter verder maar mijn voeten passen niet op die haakjes. Ik word er niet vrolijker van en mijn armen trillen. Op het ‘point of no return’ haak ik af en ontsnap ik via de ‘nooduitgang’ weer terug naar beneden. Yo, tot zover mijn survival skills…..



Abseilen


Mijn survivalvriendinnen tokkelen enthousiast naar beneden en Timo heeft een nieuwe uitdaging voor ons in petto: abseilen. Ik laat me niet kennen; dit ga ik wel doen! Een voor een starten we boven op de rand van de steengroeve. Benen gestrekt dalen we stapje voor stapje de steile rotswand af terwijl Timo ons instructies geeft: “benen iets wijder; er moet een doosje wijn tussen kunnen.” Zolang ik blijf lachen en niet naar beneden kijk, gaat het goed. En zowaar; ik vind het leuk en kom veilig beneden aan! (zie filmpje).



"Achter de bomen staan we te chillen terwijl de hagel op ons neerdaalt"

Voordat we het weten is het middag en gaan we mountainbiken. We laten ons niet weerhouden door de donkere wolken die zich boven ons samentrekken. Het eerste stuk gaat vooral omhoog. Het tweede stuk ook. En het derde stuk? Ach laat maar. Eenmaal boven staan we in de sneeuw. Hoewel er een waterig zonnetje schijnt wordt de lucht steeds dreigender. Onze instructeur vindt dat we moeten stoppen. En zo staan we achter de bomen te chillen terwijl de hagel op ons neerdaalt. De weg terug gaat bergafwaarts en is een feestje van modder, plassen en keien.



Challenge Parcours


Op naar dag twee! Het Challenge Parcours! We starten met de tokkelbaan. Als echte dames gillen we luidkeels terwijl we dwars over de rivier vliegen met een gemiddelde snelheid van 57 kilometer per uur. Yess! Met voldoende adrenaline in het bloed storten we ons op de hindernissen die verder op het parcours staan. We worstelen ons over touwen, balken en staaldraden. We duwen, trekken en wiebelen, maar hee, dit kunnen we en (bijna) iedereen overwint de challenges zonder in het water te vallen.



Ninglinspo


En dan wacht ons een teleurstelling; het Down Hill steppen in het middagprogramma gaat niet door vanwege de gladheid en de sneeuw. Gelukkig heeft outdoororganisator ‘Yourout’ een gezellig alternatief. De Ninglinspo wandeling is geen echte uitdaging, maar wel heel mooi! Gids Timo gaat met ons mee en loodst ons langs watervallen en wijdse uitzichten naar boven en over gladde bospaadjes weer naar beneden.



We kunnen onze zuiderburen uiteraard niet verlaten zonder een slokje Belgisch bier. Moe maar voldaan, sluiten we het weekend dan ook af met kabouterbier La Chouffe! Dik verdiend dames!


Zien? Kijk het filmpje hieronder.




Wij hebben ons outdoor programma laten samenstellen door Yourout.be en dat is ons zeer goed bevallen. De keuze uit activiteiten is groot en alle instructeurs die ons tijdens het weekend hebben begeleidt waren kundig en gezellig.


384 keer bekeken
About Me

Ik ben Marijke Steenbergen. Bouwjaar ‘66, woonplaats Lunteren, getrouwd en moeder van twee grote zonen. Check.

 

Read More

 

Op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Vul je e-mail in
  • White Facebook Icon

© 2019 by Ma Reist Verder, Nederland. Proudly created with Wix.com